maandag 8 juni 2009
Ha die Robert,Gefeliciteerd met je boekje!Wat agressie betreft: in je boek komt vooral naar voren dat er een groot verschil is tussen bepaalde wijken in de grote stad (Utrecht in dit geval) en het platteland. Ik denk dat dat wel klopt en dat voor veel mensen geldt dat ze absoluut geen idee hebben van problemen. Als ik met de bus naar Wijk ga, dan zeg ik goedenmorgen tegen de chauffeur en als ik uitstap zwaai ik even. Dat doen de meeste mensen op lijn 41.In de stadsbus is dat niet zo gebruikelijk. Mijn dochter had eens een vriendinnetje op bezoek uit Den Haag en die reageerde heel verbaasd toen zij allerlei mensen groette. 'Ken je die allemaal?' was haar reactie. 'Nee, hoezo?' Ik denk dat het leven in de stad voor iedereen veel anoniemer is dan op het platteland. En dat dat op zich niet zo heel veel te maken heeft met kleur. Ik ben zelf ook nogal naief in de zin dat ik denk dat als je zelf het goede voorbeeld geeft, dat anderen hier positief op reageren. Christien
zondag 7 juni 2009
zaterdag 6 juni 2009
Beste Wouter!
Agressie is altijd en overal aanwezig. Niet alleen tussen mensen, maar tussen alle levende wezens. Agressie is soms nodig om een eigen plekje in een samenleving te veroveren of te waarborgen. Hoewel agressie als onprettig wordt ervaren, valt er nog wel mee te leven. Agressie wordt onleefbaar als zij op onredelijke gronden steunt. Meestal hebben onredelijk agressieve mensen een probleem. Met het leven, met zichzelf, met hun werk, met hun relaties. Het leren kennen van dat probleem is vaak al een demper op agressie. Maar een structurele aanpak van agressie zoals jij voorstelt... ik weet niet of dat mogelijk is. Meestal probeert men menselijk gedrag te kanaliseren, te beheersen. Dat beperkt het effect van agressie, maar neemt de bron van de agressie niet weg. Het lijkt me overigens dat gelukkige mensen niet of veel minder agressief gedrag vertonen. Als jij weet hoe je mensen gelukkig moet maken, dan denk ik dat je veel agressiviteit uit je eigen omgeving haalt. En als we dat allemaal proberen dan moet de wereld er een stukje beter aan toe zijn. Veel geluk!
Agressie is altijd en overal aanwezig. Niet alleen tussen mensen, maar tussen alle levende wezens. Agressie is soms nodig om een eigen plekje in een samenleving te veroveren of te waarborgen. Hoewel agressie als onprettig wordt ervaren, valt er nog wel mee te leven. Agressie wordt onleefbaar als zij op onredelijke gronden steunt. Meestal hebben onredelijk agressieve mensen een probleem. Met het leven, met zichzelf, met hun werk, met hun relaties. Het leren kennen van dat probleem is vaak al een demper op agressie. Maar een structurele aanpak van agressie zoals jij voorstelt... ik weet niet of dat mogelijk is. Meestal probeert men menselijk gedrag te kanaliseren, te beheersen. Dat beperkt het effect van agressie, maar neemt de bron van de agressie niet weg. Het lijkt me overigens dat gelukkige mensen niet of veel minder agressief gedrag vertonen. Als jij weet hoe je mensen gelukkig moet maken, dan denk ik dat je veel agressiviteit uit je eigen omgeving haalt. En als we dat allemaal proberen dan moet de wereld er een stukje beter aan toe zijn. Veel geluk!
Abonneren op:
Berichten (Atom)